كه : اين خاندان بنى عمرو تميمى است كه نه تنها شمشيرشان گره گشاى تنگناهاى لشكر كشىها و فتح سرزمين‌ها است ، بلكه كلام‌شان نيز بر سر دشمن شرر مىبارد و كليد عرب افزوده شده است . و خلق اماكن و جاهايى چون « افريدون » است در پهنهء زمين كه نامشان در كتاب‌هايى چون « معجم البلدان » و « الروض المعطار » برده شده است . گوشه‌اى از فعاليت‌هاى « ابو مفزر اسود بن قطبه » در تاريخ وزين و معتبر طبرى ، در موارد زير به نام « ابو مفزر اسود بن قطبه تميمى » و با تصريح به نام سيف بن عمر بر مىخوريمم 1 - در نبرد جلولاء و فتح آن ، سعد وقاص ، اسيران جنگى را به همراهى « اسود » به مدينه و خدمت خليفه عمر گسيل داشته است . 2 - در فتح رى « تعيم بن مقرن » كه فرماندهى قوا را به عهده داشته ، خمس غنايم جنگى را به وسيلهء « اسود » و تنى چند از معاريف و سرشناسان كوفه به خدمت خليفه عمر در مدينه فرستاده است . 3 - ضمن حوادث سال سى و دو هجرى ، نام « اسود » تميمى ضمن نام سه نفر ديگر در انجمنى كه در زير يك چادر داشته‌اند ، برده شده است . 4 - و نيز در سال سى و دو هجرى ، « ابو مفزر اسود بن قطبه » در معيّت ابن مسعود و تنى چند از پارسيان و نيك نامان مسلمين ، در « ربذه » تبعيد گاه صحابى بزرگوارى چون « ابوذر غفارى » حضور يافته ، جنازهء آن راد مرد بزرگ را به خاك مىسپارند . 5 - در نبرد قادسيه ، و به روز جنگ « اغواث » ، از جنگيدن مردى به نام « اعور » فرزند قطبه ، با « شهر براز » سخن رفته است كه بنا به گفتهء طبرى از قول سيف در نتيجهء آن جنگ هر دو هماورد به خاك هلاك مىافتند و برادر اعور بر اثر آن چنين مىسرايد : به شيرينى و هم تلخ كامى روز اغواث روزى را نديده‌ام ، زيرا نبرد آن روز به راستى كه هم شادى آفرين بود ، و هم سخت ناراحت كننده و درد آور . با وجود اين ، نمىدانيم كه آيا سيف در خيال خود براى ابو مفزر اسود بن قطبه ، برادرى به نام اعور دست و پا كرده است كه اسود در سوگش چنين به غم نشسته ، يا اين كه